ชีวิตหลัง....เคอร์ฟิว
posted on 27 May 2010 10:20 by suanroomชีวิตหลัง....เคอร์ฟิว!
ฟิ้ว....
(บทความต่อไปนี้ ไม่เป็นภัยต่อบ้านเมือง แต่อาจเป็นภัยต่อบ้านคุณ)
"ไปกินเหล้าต่อมั้ยวะ"
"ไม่อะ เคอร์ฟิว กูรีบกลับดีกว่า กูกลัว!"
เคอร์ฟิว....
เป็นเหตุการณ์ที่ไม่ปกติไม่เพียงแต่บ้านเมือง
บ้านผม ตัวผม และคนรอบข้าง ก็พลอยไม่ปกติไปด้วย
นอกบ้าน....
ถ้าบ้านเมืองปกติดี บทสนทนาของผมและเพื่อนข้างต้น
คงไม่มีประโยคปฏิเสธเป็นแน่
ครับ.... ยอมรับว่าต้องกลัวครับ
กลัวต้องเดินกลับ เพราะไม่มี Taxi
อันที่จริง ต้องกลัวเหตุการณ์ไม่สงบ ที่มีผู้หวังไม่ดีมาทำอะไรไม่ดีมากกว่า
บวกกับพี่พี่ทหาร ตำรวจ ต้องทำงานยาก ตั้งด่าน ตรวจตรา
แยกแยะ ผู้ดีกลับบ้านดึก ผู้ร้ายเข้ากะ ไหนจะขี้เมาอย่างผมและเพื่อนอีก....
คิดดูสิครับ
ถ้ารัฐบาลออกกฏหมายแต่ประชาชนละเลย ก็เหนื่อยล่ะสิ
ในบ้าน....
"นี่ แกเป็นใครอ่ะ"
ประโยคที่ถามคนแปลกหน้า ในบ้าน....
ครับ ฟังไม่ผิดหรอก ในบ้านจริงๆ
อย่าเพิ่งตกใจ
มิได้มีการบุกรุกใดๆ และบ้านผมก็ไม่ได้อยู่ในโซนอันตรายนัก
แต่เป็นข้อความทักทายของ ผู้ซึ่งเป็นแม่ แต่ไม่ได้เจอหน้าลูกชายก่อนเวลา 3 ทุ่ม
เป็นเวลานาน น้านน นานนนนน.........
เวลา 3 ทุ่ม ในบ้าน
เพิ่งรู้ว่าบ้านเรามีสมาชิกเยอะเหมือนกัน
จัดปาร์ตี้เลยดีมั้ย ไหนๆ ก็คนเยอะ พร้อมหน้าพร้อมตา คล้ายๆ รวมญาติขนาดนี้
ข้อดีอย่างนึง ของเคอร์ฟิว ในแง่ที่ไม่เกี่ยวกับเหตุบ้านการเมือง
คือ ครอบครัวได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ทานข้าวเย็นพร้อมเพรียงกัน
ตกเย็น ใครมีบ้านก็รีบกลับบ้าน ทำอย่างกับไม่เคยกลับมาก่อน
เป็นอย่างนี้นานๆ ครอบครัวอบอุ่น ปัญหาภายในคงน้อยลง
พ่อไม่อ้างว่าประชุมดึก แม่ก็ไม่ไปสมาคมข้างบ้าน (เล่นไพ่)
ลูกๆก็ไม่ไปติดเพื่อน ติดยา เห็นมั้ย ดีจะตาย
บ่นมานาน ถึงเหตุการณืบ้านเมืองมันไม่ดีก็จริง
แต่ยังมีความดีเล็กๆ ซ่อนอยู่น่ะ
ขอให้ทุกคนมีความสุข ในชีวิตหลัง....เคอร์ฟิว! ด้วยครับ
